||BIGBANG's FICTION||

.

.

.

.

.

ว่ากันว่า ‘มนุษย์’ และ ‘เงิน’ เป็นสองสิ่งที่แยกจากกันไม่ได้

.

.

.

.

.

.

.

.

ท่ามกลางแสงสีจากร้านต่างๆที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของเมืองนี้ทุกคนมีความสุขสนุกสนานกับการใช้ชีวิตไปวันๆ        สังคมที่แสดงถึงกฏเกณฑ์ของพวกที่มีฐานะดี จบจากสถานศึกษาดีๆเท่านั้นที่จะสามารถเป็นใหญ่ในสังคมได้และที่จะคอยกดขี่ข่มเหงคนอีกส่วนที่ไม่มีทางสู้มันเป็นผมลัพธ์ที่เขาขอคัดค้าน ไม่มีความเป็นธรรมสำหรับคนอย่างพวกเค้าเลยสักนิด        แต่ก็อย่างที่ว่า ท่ามกลางแสงสีเหล่านั้นใช่ว่าจะมีเฉพาะด้านดี        ด้านเลวๆก็ออกจะมีเยอะแยะถมเถไป มีคนส่วนน้อยเท่านั้นที่จะสนใจด้านเลวๆของความเจริญรุ่งเรืองที่ว่าแต่คนส่วนมากเลือกที่จะไม่สนใจ กลับสนใจแต่ความสุข เงินทอง ฐานะ โดยมีการแก่งแย่งชิงดีกัน เป็นขั้นบันไดสู่ความสำเร็จนั้นๆ       หึ ! ชเวซึงฮยอน คนนี้ละสมเพช   สิ่งเหล่านี้น่าเวทนามากกว่าชีวิตของเขาซะอีก เงินน่ะไม่สามารถซื้อทุกสิ่งได้หรอกนะ โดยเฉพาะความรัก คนพวกนี้ไม่มีโอกาสได้รู้และแสดงความจริงใจต่อกันด้วยซ้ำไป แต่ละคนล้วนแต่ใส่หน้ากากเข้าหากัน ปั้นหน้าเป็นคนดี ทั้งที่ใจแสนสรกปรกและด้านชา.....น่าสมเพสจริง!พวกนั้นยังเรียกว่า ‘มนุษย์’ ได้อีกหรือ?  แน่นอนว่า เชวซึงฮยอนไม่ใช่คนรวย แต่ก็ไม่เคยเบียดเบียนใคร ไม่เคยแก่งแย่งใคร ไม่เคยใส่หน้ากากเพื่อปิดบังคนอื่น  และไม่เคยเหยียบหัวคนอื่นเพื่อให้ตัวเองก้าวหน้าสิ่งที่เค้าแสดงออกนั่นล่ะคือตัวตนที่แท้จริง สิ่งที่เป็นอยู่เค้าพอใจที่สุดแล้ว..แต่คำว่า ‘มนุษย์’ทุกคนย่อมมีกิเลสและตัณหา ใช่ว่าเค้าไม่มี...แค่อยากได้ใครซักคนข้างกาย นั่นคือสิ่งเดียวที่ตัวเค้าปารถนาในตอนนี้ และแน่นอนคนๆนั้นต้องยอมรับในตัวตนของเค้า คนแบบนี้จะมีรึเปล่านะ?....นั่นสิคนที่จะยอมรับและอยากจะอยู่ร่วมกับคนที่ ‘ไม่มีอะไรซักอย่าง’อย่าง ชเวซึงฮยอน จะมีรึ? ในสังคมปัจจุบันที่ทุกอย่างดำเนินและขับเคลื่อนด้วย ‘เงิน’ ทุกคนต่าง ‘ต้องการ’ แต่ไม่เคยแม้แต่รู้จักคำว่า ‘ให้’ และ ‘แบ่งปัน’  .

.

.

.

.

.

.

.

 ชเวซึงฮยอนอาจจะดูเหมือนพวกที่มีอุดมการณ์สูง ภายใต้หน้ากากที่แสนจะเย็นชาและการกระทำที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าต่อต้านทุกคนในสังคมที่ดำเนินชีวิตอย่าง ‘ขาดสติ’ ทำให้สิ่งนั้นเหมือนกำแพงที่กั้นตัวเค้าเองจากคนอื่น  จากสังคม ที่เน่าเฟะ ความเจริญในสังคมที่เหมือนจะก้าวหน้าขึ้นทุกวันอย่างกับก้าวกระโดดไม่ได้ทำให้จิตใจของคนในสังคมดีขึ้นกลับยิ่งดึงให้ตกต่ำจากกิเลสที่เข้าครอบคลุมจิตใจความอยากได้อยากมี................แต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะเป็นดังเช่นที่กล่าวมา เพี่ยงแต่ ‘คนๆนั้น’ ตอนนี้ตัวเค้ายังไม่เจอแค่นั้นเอง....บางที ฟ้าอาจลิขิตให้เป็นแบบนั้น อาจจะต้อง ‘รอ’....

.

.

.

.

.

.

.

.

  เชวซึงฮยอน เด็กหนุ่มร่างสูง เรียนอยู่คณะมัณฑนศิลป์ ชั้นปีที่3 มหาลัยมีชื่อแห่งหนึ่ง บุคลิกภายนอก ถ้าคนทั่วไปอาจจะเรียกว่า ‘เย็นชา’ และเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเองสูง เป็นคนที่เหมือนจะมีกำแพงรอบๆตัว ไม่ให้คนอื่นเข้าใกล้ และ ไม่เคยเปิดรับใคร....อาจจะเป็นเพราะว่าซึงฮยอนอยู่ตัวคนเดียว และการอยู่คนเดียวทำให้เห็นและผ่านอะไรมาเยอะ มากกว่าที่คนทั่วไปจะพบด้วยซ้ำ บางที ชเวซึงฮยอน อาจจะกลัว...สำหรับซึงฮยอน การอยู่คนเดียวอาจจะดีกว่า ในเมื่อทั้งชีวิตเค้ายังไม่เคยเจอใครที่ ‘จริงใจ’ซักคน.....แต่ก็อย่างว่า ในสังคมเดี๋ยวนี้แม้แต่ ‘น้ำใจ’ ยังหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรซะอีก  ชเวซึงฮยอนในสายตาคนอื่นอาจจะดูก้าวร้าว และ ขวางโลก แต่ทุกอย่างที่ทำนั้นเพื่อเรียกร้องมนุษยธรรมของมนุษย์ให้กลับมา เพื่อสังคมที่ดีขึ้น....แต่บางทีการที่ อยู่เฉยๆ และ ไม่ทำอะไรเลย ดำเนินชีวิตไปตามปรกติ ดำเนินชีวิตในทางที่มีแต่กิเลสและตัณหา ไม่ต้องสนใจปัญหาที่เริ่ม ไม่สิ! ที่เพิ่มพูนขึ้นจากเมื่อก่อนและมีทีท่าว่าจะเพิ่มขึ้นทุกวัน ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งสิ้นทำตัวให้เหมือนอากาศธาตุ มันคงจะดีซะกว่าสินะ? หึ! นี่คงเป็นสิ่งที่สังคมต้องการงั้นสิ?    

 PS.แต่งไปนึกว่าปู่เป็นพวก พันธมิตร T T แต่งต่อด้วย! ^^~ คาแรกเตอร์แบบว่า เป็นพวกมีอุดมการณ์สูง แอนตี้พวกที่ใช้แต่เงิน เพราะว่า ปู่ต้องสู้ชีวิตตั้งแต่เด็ก!  555+ แต่งต่อด้วยเน้อ~ FIGHTING!!!!!!! (ควอนจียงยังไม่ออก?) อยากให้ควอนจียงเป็นคนละลายน้ำแข็งในใจปู่~ ก๊าซซซ!

PS2 ไอ้ที่จินนี่แต่งมาตอนต้นน่ะ (ตัวหนังสือสีแดง) ดีแล้วนะ ^^~ พี่คึกเลยเอามาแต่งต่อซึ่งมันมือมาก~ แล้วเลยทิ้งระเบิดไว้ให้!